دکتر نوید گلچین، متولد ۱۳۵۳ در تهران، یکی از چهره‌های برجسته جراحی مغز، اعصاب و ستون فقرات در ایران است. ایشان پس از دریافت دکترای حرفه‌ای پزشکی از دانشگاه علوم پزشکی قزوین در سال ۱۳۸۰، تخصص جراحی مغز و اعصاب را در سال ۱۳۸۹ از دانشگاه علوم پزشکی ایران دریافت کرد. سپس با کسب فوق تخصص جراحی ستون فقرات در سال ۱۳۹۲ و شرکت در دوره‌های تکمیلی بین‌المللی، به یکی از متخصصان به‌روز و صاحب‌سبک در حوزه جراحی‌های پیشرفته ستون فقرات تبدیل شد.

مننژیوم چیست؟

تومور مننژیوم یکی از شایع‌ترین تومورهای اولیهٔ سیستم عصبی مرکزی است که از مننژها )لایه‌های محافظ اطراف مغز و نخاع) منشأ می‌گیرد. این تومور معمولاً رشد آهسته‌ای دارد و در بیشتر موارد خوش‌خیم محسوب می‌شود. با این حال، بسته به محل قرارگیری و اندازهٔ آن، می‌تواند با ایجاد فشار بر بافت‌های عصبی اطراف، علائم بالینی متنوعی ایجاد کند.

شیوع و اهمیت بالینی

مننژیوم‌ها بخش قابل‌توجهی از تومورهای مغزی در بزرگسالان را تشکیل می‌دهند و بیشترین شیوع آن‌ها در سنین میانسالی و سالمندی است. این تومور در زنان شایع‌تر از مردان دیده می‌شود که احتمالاً با تأثیر عوامل هورمونی مرتبط است. در بسیاری از موارد، مننژیوم به‌طور تصادفی و هنگام انجام تصویربرداری‌های تشخیصی برای مشکلات دیگر کشف می‌شود.

علائم و نشانه‌ها

علائم مننژیوم به عوامل مختلفی از جمله محل تومور، اندازه، سرعت رشد و میزان فشار بر مغز یا اعصاب بستگی دارد. شایع‌ترین علائم عبارت‌اند از:

  • سردردهای پیشرونده یا مداوم
  • تشنج
  • اختلال در بینایی، شنوایی یا گفتار
  • ضعف یا بی‌حسی در اندام‌ها
  • اختلال در تمرکز، حافظه یا عملکرد شناختی
  • تغییرات رفتاری یا شخصیتی

🔹 توجه: برخی مننژیوم‌ها ممکن است برای مدت طولانی بدون علامت باقی بمانند و تنها در بررسی‌های تصویربرداری تشخیص داده شوند.

علل و عوامل خطر

علت دقیق ایجاد مننژیوم هنوز به‌طور کامل مشخص نشده است، اما عوامل زیر به‌عنوان عوامل خطر شناخته می‌شوند:

  • قرار گرفتن در معرض اشعهٔ یونیزان (به‌ویژه در سنین پایین)
  • برخی اختلالات ژنتیکی نادر
  • افزایش سن
  • جنسیت مؤنث

روش‌های تشخیص

تشخیص مننژیوم عمدتاً بر اساس تصویربرداری‌های پزشکی انجام می‌شود:

  • MRI مغز: دقیق‌ترین روش برای ارزیابی اندازه، محل و ارتباط تومور با بافت‌های اطراف
  • CT Scan:مفید برای بررسی تغییرات استخوانی یا کلسیفیکاسیون

در برخی موارد، برای تعیین نوع و درجهٔ تومور، نمونه‌برداری بافتی (بیوپسی) انجام می‌شود.

روش‌های درمان

انتخاب روش درمانی به عوامل متعددی از جمله اندازه و محل تومور، شدت علائم، سن بیمار و وضعیت عمومی سلامت بستگی دارد. گزینه‌های درمانی شامل:

  • پایش و پیگیری دوره‌ای در مننژیوم‌های کوچک و بدون علامت
  • جراحی با هدف برداشت کامل یا کاهش حجم تومور
  • پرتودرمانی در موارد غیرقابل جراحی یا به‌عنوان درمان تکمیلی پس از جراحی

هدف درمان، کنترل رشد تومور، کاهش علائم و حفظ عملکرد عصبی بیمار است.

پیش‌آگهی و کیفیت زندگی

اکثر مننژیوم‌ها خوش‌خیم هستند و با تشخیص به‌موقع و درمان مناسب، پیش‌آگهی مطلوبی دارند. پیگیری منظم پزشکی، نقش مهمی در جلوگیری از عود تومور و حفظ کیفیت زندگی بیماران ایفا می‌کند.

جمع‌بندی

مننژیوم توموری شایع و اغلب خوش‌خیم است که با آگاهی، تشخیص زودهنگام و انتخاب روش درمانی مناسب، می‌توان آن را به‌خوبی مدیریت کرد. مراجعهٔ منظم به پزشک و انجام بررسی‌های لازم، کلید کنترل مؤثر این بیماری است.